دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران اختلال‌های رفتاری و یادگیری 1 1 2018 02 20 The Effectiveness of Remedial Package for Motor Capacities on Motor Skills Improvement in Children with Autism اثربخشی بسته ترمیمی قابلیتهای حرکتی بر بهبود مهارتهای حرکتی کودکان مبتلا به اتیسم 1 11 65223 FA سمیه نظری کودکان استثنایی، روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران،ایران سعید حسن زاده روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2017 07 25 The defective development of motor skills in autistic children has widespread adverse impacts on the formation of high level perceptual and cognitive skills in this group. Movement deficits are correlated with the degree of cognitive and social difficulties, and even stereotyped behaviors observed in this spectrum; they also impact the quality of life in individuals with autism. The aim of this study was to achieve appropriate motor programs for improvement of motor growth and development in children with autism. This single subject study was arranged based on A/B with follow up design. The subject was selected through purposive sampling among autistic students enrolled in the Taha Creative Thinking Center in Karaj city. The subject was Ashkan, an autistic boy aged 9, without any additional sensory or motor disability. Motor skills were measured using Lincoln-Ozeretski Motor Development Scale (oseretski, 1948) as baseline Data during 3 sessions. Treatment was based on pediatric motor developmental profile. Initially, 70 movements in which the child showed weakness were selected from the remedial package of motor capacities (Kharazmi, Rahimabadi and Nazari, 2016) and practiced in the presence of child’s mother during 9 sessions each taking 20 minutes. Data were analyzed utilizing visual analysis of graphic displays and Cohen’s coefficient effect size for statistical significance. The remedial package of motor capacities improved the motor proficiency of the autistic child with a high effect size of 2.07. نقائص موجود در رشد و تحول مهارت های حرکتی کودکان دارای اختلال طیف اتیسم، تاثیرات منفی گسترده‌ای در شکل‌گیری مهارت‌های ادراکی و شناختی پیچیده‌تر در این گروه برجا می‌گذارد. مشکلات حرکتی با میزان نقائص شناختی، اجتماعی، و حتی رفتارهای کلیشه‌ای مشاهده شده در این طیف همبسته‌اند و کیفیت زندگی افراد مبتلا به اتیسم را به‌شدت تحت تاثیر قرار می‌دهند. هدف مطالعه حاضر دستیابی به برنامه‌ حرکتی مناسب جهت بهبود وضعیت رشد و تحول حرکتی کودکان مبتلا به اتیسم بود. مطالعه تک‌آزمودنی حاضر از نوع A/B با پیگیری بود. مورد مطالعه شده از طریق نمونه‌گیری هدفمند از بین کودکان مبتلا به اتیسم مراجعه‌کننده به مرکز اندیشه خلاق طاها کرج انتخاب شد. مورد مطالعه شده اشکان پسر بچه 9 ساله با اختلال اتیسم و فاقد اختلال جسمی بود. جهت اندازه‌گیری مهارت‌های حرکتی آزمودنی از آزمون لینکلن اوزرتسکی (اوزرتسکی، 1948) استفاده شد. اطلاعات مربوط به خط پایه در 3 جلسه گردآوری شدند. جهت مداخله مبتنی بر پروفایل تحول حرکتی کودک، 70 تمرین در حوزه‌های ضعف کودک از بسته ترمیمی قابلیت‌های حرکتی (خوارزمی، رحیم‌آبادی و نظری، 1395) انتخاب و در مدت 9 جلسه 20 دقیقه‌ای، در حضور مادر با کودک کار شد. اثربخشی برنامه درمانی به روش بازبینی دیداری نمودارها، و ضریب اندازه اثر کوهن مورد تحلیل قرار گرفت. بسته ترمیمی قابلیت‌های حرکتی موجب ارتقای سطح عملکرد کودک مبتلا به اتیسم با اندازه اثر بالایی به میزان 07/2 گردید. برنامه‌ریزی مبتنی بر حرکات پایه رشدی و استفاده از تمرینات مبتنی بر تحول رشدی می‌تواند اثربخشی بالایی در بهبود وضعیت حرکتی داشته باشد.

دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران اختلال‌های رفتاری و یادگیری 1 1 2018 02 20 The Effect of Emotional Self-Regulation Training on Decreasing Behavioral Problems in Gifted Students with Minor Educational Achievements تاثیر آموزش خود تنظیمی هیجانی بر کاهش مشکلات رفتاری تیزهوشان با موفقیت تحصیلی پایین 12 24 65203 FA علی اکبر ارجمندنیا دانشیار گروه روان شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران افضل‌السادات حسینی دانشیار گروه مبانی فلسفه تعلیم و تربیت، دانشگاه تهران سمیه ولی زاده کارشناسی ارشد روان شناسی دانشگاه تهران Journal Article 2017 10 08 Emotional self-regulation is important component in educational achievement.The main purpose of current study was investigating of the effect of the emotional self-regulation training on decreasing the behavioral problems in gifted students with minor educational achievements. To do so, thirteen female gifted students from Pars Abad middle school were chosen using objective sampling and they were randomly assigned to experimental and control groups (15 for each). All examinees responded to Self-regulation in student’s questionnaire (1986) and Achenbach child behavioral inventory (1991) in pretest and post measurement. Analyzing the data using ANCOVA showed that gifted students with minor educational achievements in experimental group have improvement in behavioral problems. The effect size of treatment implied that there is relatively strong association between the treatment and dependent variables. In sum, results of current study implied that instructing learning strategies for self-regulation is advisable for improvement of behavioral problems of gifted students with minor educational achievements. خودتنظیمی امر مهمی در موفقیت دانش اموزان است.هدف این پژوهش بررسی تاثیر آموزش خودتنظیمی هیجانی بر کاهش مشکلات رفتاری دانشآموزان تیزهوش با موفقیت تحصیلی پایین بود، بدین منظور نمونه ای به حجم 30 نفر از دانشآموزان دختر تیزهوش (15 نفر آزمایشی و 15 نفر کنترل) دوره راهنمایی مدرسه تیزهوشان پارسآباد با روش گزینش هدفمند، انتخاب و در دو مرحله پیشآزمون و پسآزمون به وسیله پرسشنامه های خودتنظیمی دانش آموز، زیمرمن و پونز (1986) و سیاهه رفتاری کودک آخنباخ (1991) ارزیابی شدند. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل کواریانس حاکی از آن بود که دانش آموزان تیزهوش با موفقیت تحصیلی پایین که در جلسات آموزشی استفاده از راهبردهای یادگیری خودتنظیمی شرکت کرده بودند بعد از اتمام جلسات آموزشی به طور معنیداری نمرات کاهش یافته ای در مشکلات رفتاری نسبت به گروه کنترل در مرحله پس آزمون کسب کردند. همچنین، اندازه اثر آموزش متغیر نسبتا قدرتمند بود. درکل، یافته های این پژوهش حاکی از این است که آموزش راهبردهای یادگیری خود تنظیمی برای کاهش مشلات رفتاری دانش آموزان تیز هوش با موفقیت تحصیلی پایین قابل توصیه است.

دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران اختلال‌های رفتاری و یادگیری 1 1 2018 02 20 The Effect of parent training on preschool children's social skills and behavioral problems تأثیرآموزش والدین بر مهارت‌های جتماعی و مشکلات رفتاری کودکان پیش‌دبستانی 25 37 65216 FA حسین کشاورز افشار استادیار دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران راضیه صفاری فرد دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران اصغر برابری دانشگاه آزاد، ساری، ایران Journal Article 2017 09 27 The purpose of this study is to investigate the effect of parental training on preschool children's social skills and behavior problems. This study is a quasi-experimental research, pretest-post with control group. The population consisted of all mothers who brought their children to kindergartens in Amol. Of these, 30 were selected and were placed in two experimental and control groups. The experimental group in 8 sessions, over a period of approximately 2 months, received parent training sessions each week. Data were collected by using social skills Gresham and Elliott (1990) and a scale teacher’s behavioral problems Ayshnbakh (1991) questionnaires and were analyzed using statistical tests. Result of this research show efficiency of parent training program and there was a significant different between post test results in two groups. Parental training program on improving social skills and reduce behavioral problems in children is very effective. This program can be used in kindergartens and preschools to improve children's behavior.<br />Key words: parental training, social skills, behavior problems, preschool children's. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش والدین بر مهارت‌های اجتماعی کودکان و مشکلات رفتاری کودکان پیش دبستانی می‌باشد. شیوه این پژوهش به صورت نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون_ پس‌آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری این پژوهش تمامی مادرانی بودند که کودکان خود را به مهد کودک‌های شهر آمل آورده بودند. از این بین 30 نفر انتخاب شده و در دو گروه آزمایش و کنترل قرار داده شدند. گروه آزمایش در طی 8 جلسه، در مدت تقریبا 2 ماه، هفته ای یک جلسه برنامه آموزش والدین را دریافت نمودند. داده‌ها با استفاده از پرسش نامه مهارت های اجتماعی گرشام و الیوت (1990) ومقیاس فرم معلم مشکلات رفتاری ایشنباخ (1991) جمع آوری شده و با استفاده از آزمون‌های آماری تحلیل شدند. نتایج پژوهش حاکی از اثر گذاری آموزش والدین بود و بین دو گروه آزمایش و کنترل در مهارت‌های اجتماعی وکاهش مشکلات رفتاری کودکان در مرحله پس آزمون تفاوت معناداری وجود داشت. برنامه آموزش والدین بر بهبود مهارت‌های اجتماعی و کاهش مشکلات رفتاری کودکان بسیار موثر است. می‌توان از این برنامه را در مهد‌های کودک و مراکز پیش دبستانی برای بهبود رفتار کودکان استفاده کرد.

دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران اختلال‌های رفتاری و یادگیری 1 1 2018 02 20 Differential Reinforcement of Other Behaviors to Decrease the Aggressive Behaviors in Intellectually Disordered Students تقویت تفکیکی رفتارهای دیگر در کاهش پرخاشگری دانش آموزان با اختلال هوشی‌ 38 54 65202 FA فاطمه احمدی مقدم کارشناس ارشد، دانشگاه آزاد باقر غباری بناب استاد دانشگاه تهران فاطمه نصرتی استادیار دانشگاه تهران Journal Article 2017 07 06 This study examined the effectiveness of differential reinforcement of other behaviors technique to decrease the aggressive behaviors in intellectually weak students. The single-subject research method known as AB design was used and five intellectually weak male students that have been the most aggressive were selected as the subjects. The instruments used in this study included Durand’s Motivational Assessment Scale (1990), history questionnaire, questionnaire survey to evaluate the extension of treatment, interviews and behavioral observation. To implement the study, 9 cases of aggressive behavior in children that had the higher frequency were considered as the target behavior and then, using the behavior observation worksheet, the target behaviors were observed in four stages of B2, A2, B1, A1 and follow up and the results were recorded. To analyze the data, chi-square statistics, significance factor and the mean bisection method were used. Results showed that the differential reinforcement of other behaviors had a significant effect on aggression decrease in intellectually weak male boys and this effect was also stable over time and also had therapeutic effect in the natural environment and could also be generalized to the home environment. The results showed that the differential reinforcement of other behaviors can lead to aggression decrease in students. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی روش تقویت تفکیکی رفتارهای دیگر بر کاهش رفتار‌های پرخاشگرانۀ دانشآموزان کم‌توان هوشی بود. در این پژوهش از طرح پژوهشی تک‌آزمودنی معروف به‌طرح AB استفاده شد و 5 نفر از دانش‌آموزان پسر کم‌توان هوشی که دارای بیشترین فراوانی رفتارهای پرخاشگری بودند، به‌عنوان افراد مورد پژوهش انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامۀ انگیزشی دوراند (1990)، پرسشنامۀ شرح حال، بررسی میزان تعمیم‌دهی روش درمانی، مصاحبه و مشاهدۀ رفتاری بود. به‌منظور اجرای پژوهش ابتدا 9 مورد از رفتارهای پرخاشگرانه‌ای که از فراوانی بیشتری برخوردار بودند، به‌عنوان رفتار آماج در نظر گرفته شد و سپس با استفاده از کاربرگ مشاهدۀ رفتاری‌، رفتار آماج در چهار مرحله B2، A2، B1، A1 و مرحلۀ پیگیری مورد مشاهده و ثبت گردید‌. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش آماری خی‌دو، ضریب معنی‌داری آن و تنصیـف میانه‌ها استفاده گردید. یافته‌ها نشان داد که تـقویت تفکیکی رفتـارهای دیگر در کاهش پرخاشگری دانش‌آموزان پسر کم‌توان هوشی تأثیر معنی‌داری دارد و این تأثیر در گذر زمان نیز دارای ثبات بود و در محیط طبیعی نیز اثـر درمانی داشته و قابل تعمیم به‌محیط منزل بود. نتایج نشان داد که تقویت تفکیکی رفتارهای دیگر می‌تواند منجر به‌کاهش رفتارهای پرخاشگرانه در این دانش‌آموزان ‌شود.

دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران اختلال‌های رفتاری و یادگیری 1 1 2018 02 20 A Therapeutic Method based on Mother-Child Interaction for Functional-Somatic Symptoms in Children روش درمانی مبتنی بر تعامل مادر-کودک برای علامت‌های جسمی-کارکردی در کودکان 54 67 65227 FA لیلا سلیمانی نیا دانشکده روانشناسی دانشگاه تهران، ایران هادی بهرامی احسان دانشکده روانشناسی دانشگاه تهران، ایران نسترن حبیبی آشتیانی دانشگاه علوم بهزیستی و توانخشی، تهران، ایران نیما قربانی دانشکده روانشناسی دانشگاه تهران، ایران Journal Article 2017 09 11 According to clinical and research evidences, mother-child interaction correlates with functional-somatic symptoms (FSS) in children. So it is assumed that the use of interactional based interventions for mother and child, can reduce the FSS in children. The main purpose of this study was to test this hypothesis and efficacy assessment of this method. The design of research projects is single case study and A-B. Randomly among 20 children 5 to 7 years in Tehran that went to a private clinic and had FSS criteria, 3 children were selected as sample. Assessment instruments for FSS was including soma assessment interview (SSA) and psychiatric clinical examination. Methods was video recordings of mother-child interaction, qualitative content analysis of videos, designing treatment method based on mother-child interaction, implementing and monitoring its effect on children's functional somatic symptoms. Implementation of planned treatment, improved mother-child interaction indicators up to 66.5 percent. Assessments after a month, shows reducing in the frequency and severity of functional somatic symptoms, improving performance and reducing child's discomfort and distress through this symptom. Follow quarter (3 month) also showed changes are consistent and progressive. شواهد بالینی و پژوهشی حاکی از تأثیر تعامل مادر-کودک روی مشکلات جسمی کارکردی کودکان و نوجوانان می‌باشند. بنابراین بهبود تعامل مادر-کودک را می‌توان درمانی برای این علامت‌ها مطرح کرد. بنابراین هدف پژوهش حاضر طراحی یک روش مداخله مبتنی بر تقویت ظرفیت‌های تعاملی مادر و کودک، و آزمون اثربخشی آن روی کاهش علامت‌های جسمی کارکردی کودکان می‌باشد. طرح تحقیق از نوع طرح‌های تک-آزمودنی و A-B است. با روش تصادفی ازمیان 20 کودک 5 تا 7 سال شهر تهران که به یک مرکز خصوصی مراجعه کرده و واجد معیارهای مشکلات جسمی-کارکردی بودند، 3 کودک به عنوان نمونه مورد پژوهش انتخاب شدند. ابزارهای سنجش علامت‌های جسمی-کارکردی کودکان، شامل مصاحبه ارزیابی جسمی و ارزیابی روانپزشک بود. روش کار، ضبط ویدیویی تعامل مادر-کودک، تحلیل محتوای کیفی ویدیوها، طراحی روش درمانی مبتنی بر تعامل مادر-کودک، اجرای روش و پایش اثر آن روی علامت‌های جسمی-کارکردی در کودکان بود. اجرای روش درمانی طراحی شده، شاخص‌های تعامل مادر-کودک را به میزان 5/66 درصد بهبود بخشید. ارزیابی‌ها پس از یک ماه، حاکی از کاهش فراوانی و شدت علامت‌های جسمی-کارکردی، بهبود عملکرد کودک و کاهش میزان ناراحتی و آشفتگی کودک به واسطة این علامت‌ها بود. پیگیری سه‌ماهه نیز این تغییرات را پایدار و روبه پیشرفت نشان داد.

دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران اختلال‌های رفتاری و یادگیری 1 1 2018 02 20 Identifying Errors Made by Elementary School Students in Dictation شناسایی انواع خطاهای دیکته‌‌نویسی در دانش‌آموزان ابتدایی 68 82 65211 FA محمد ناصرپور دانشگاه تهران کمال درانی استاد دانشگاه تهران کیوان صالحی عضو هیات علمی دانشگاه تهران 0000-0001-8673-4248 Journal Article 2017 07 07 Spotting common errors can help understand the causes of these errors and provide effective solutions for eliminating or modifying them in primary school children. The aim of present study is identifying the amount of writing dictation errors in girls’ and boys’ students in first, second and third grade of primary schools in third region, Qom province. The subjects of this study contain 631 students (305 girls and 325 boys) that were collected by multistage cluster sampling. Data were collected and analyzed by evaluation of students’ dictation notebooks and using list checkout that is scholar made and it is based on Tabrizi theoretical framework. (2013). The results showed that the most dictation mistakes are type of visual memory and the least dictation mistakes is type of sequence visual memory. This error in girls of third grade (22/67%) was higher than boys (21/58%). There weren’t any symmetry writing and inverted writing in students. Among the observed errors visual memory and dysgraphia in female students were maximum but in male students’ carelessness error, sensitive auditory memory and visual sequence memory were maximum. Regarding the fact that students have the least mistakes average in visual sequence errors and have the most mistakes average in visual memory, training and precision, Additional attention is required on such domains. شناسایی خطاهای شایع می‌تواند به فهم بهتر علل این خطاها و ارائه ‌راه‌کارهای موثر برای حذف یا تعدیل آن‌ها در کودکان دبستانی کمک کند. هدف پژوهش حاضر، تعیین میزان شیوع خطاهای دیکته‌نویسی دانش‌آموزان دختر و پسر پایه اول، دوم و سوم ابتدایی ناحیه 3 استان قم است. آزمودنی‌های این تحقیق شامل 631 دانش‌آموز (305 دختر و 325 پسر) است که به‌صورت نمونه‌گیری خوشه‌ای دو مرحله‌ای گردآوری ‌شدند. داده‌ها با بررسی دفتر املای دانش‌آموزان بر پایه فهرست‌وارسی محقق‌ساخته مبتنی بر چارچوب نظری تبریزی (1392) گردآوری و تحلیل‌شد. نتایج نشان‌داد که بیشترین نوع غلط املایی دانش‌آموزان از نوع حافظه دیداری و کمترین آن مربوط به حافظه توالی دیداری است؛ این خطا، در پایه سوم و در دختران (67/22%) نسبت به پسران (58/21%) بیشتر بود؛ در هیچ یک از دانش‌آموزان مورد مطالعه، خطای قرینه‌نویسی و وارونه‌نویسی مشاهده‌نگردید. در بین خطاهای مشاهده‌شده، حافظه دیداری و نارسانویسی دختران، بیشترین سهم را داشتند و این در حالی‌است که در پسران، خطای بی‌دقتی، حساسیت شنیداری و حافظه توالی دیداری بیشترین سهم را داشتند؛ با توجه به این که فراوانی دانش‌آموزان در خطاهای توالی دیداری کمترین و در خطاهای حافظه‌دیداری، آموزشی و دقت، بیشترین میانگین‌ها را به خود اختصاص داده‌است، لزوم توجه هر چه بیش‌تر به این حیطه‌ها و برطرف سازی آن‌ها، دوچندان است.